Welkom!

Deze blog is gestart om mijn reis door Amerika in 2010 te delen met de mensen om me heen.
Inmiddels ligt de vakantie al ver achter me, maar blog ik zo nu en dan vrolijk door. Deze pagina's vul ik het liefst met fijne verhalen en mooie foto's. Deze blog staat open voor reacties van iedereen, dus voel je vrij!


zondag 25 juli 2010

Dag 7 - De dag van de reis naar New Orleans, een eerste stadsverkenning en een bon?

Vanmorgen werd ik gewekt door een strakblauwe lucht. Bijna zonde om te gaan reizen, maar blauwe luchten betekent rustig weer, dus een rustige vlucht. Toch? ;-)
In de loop van de morgen vertrok ik uit het hotel. Ik wilde met het OV naar het vliegveld, maar aangezien ik met de metro moest, en daarna vanuit Harlem met de bus, en een trap of 8 op en af zou moeten, ben ik lui met de taxi gegaan.
Achteraf had ik hier een beetje spijt van, want ik kan toch echt niet tegen de rijstijl van de taxichauffeurs in New York. Misselijk en groen kwam ik aan op het vliegveld. Véél te vroeg overigens, want ik had ingecalculeerd dat ik met het OV zou gaan.

Wel had de chauffeur mooie verhalen, over regisseurs (we reden langs een filmset) die hun taxi's huren voor opnamen en er dan zo 40 dollar voor betalen. Dat dat toch snel verdient is zo, zonder te werken!

Buiten bij het vliegveld was de bagage-afgiftebalie. Apart... maar die zullen ze wel opengooien bij mooi weer.
Gisteren had ik al online bij het inchecken aangegeven dat ik een koffer had. Hier moest ik voor betalen, want normaal mag je op deze binnenlandse vlucht alleen handbagage mee.
Hoe jammer was het dan ook toen ik hoorde dat ik als 'overseas' passenger gewoon gratis mijn koffer mee had mogen nemen.
Maar goed, niks aan te doen.

Uiteindelijk gingen we iets na half 2 de lucht in. Ik zat naast een moeder en haar dochter van een jaar of 11. Ze vroeg in welke taal in aan het lezen was en toen ze hoorde dat het Nederlands was flipte ze zowat.
That is sooooooo coooooool! I would looooooove to go to Europe! Nou ja, een blijere medepassagier heb ik niet eerder gehad!
Maar deze passagier werd zelf ook heel blij, want ik had voor het eerst een vliegtuig met Wifi! Dat wilde ik wel eens proberen, dus heb ik voor een paar dollar ingelogd en kon ik de hele vlucht op internet. Toch wel tof om te kunnen Twitteren (foto van het uitzicht bijvoorbeeld) en mails te kunnen sturen.

De vlucht, die verder geen muziek of film had, vloog dan ook zo om.
Bij het landen flink wat turbulentie, maar mijn Twittervrienden hielpen me er virtueel doorheen! Nogmaals dank ;-)











Net voor het landen vlogen we over enorme vlakten moeras, prachtig gezicht. Ik heb voor dinsdag een moerastour ingeboekt, dus ik ben heel erg benieuwd!

Na een uurtje was ik al met de shuttle in mijn hotel. Het is een schattig oud hotel, in het French Quarter, met barokke meubels, 2 tweepersoons bedden (voor als ik een keer in bed 1 niet meer lekker lig) en veel bloemetjesbehang/-tapijt/-stoelen.
Leuke mensen beneden bij de receptie, die me gelijk al wilde verhalen vertelden van een man die zich ooit naakt had buitengesloten van zijn hotelkamer en toen naakt de receptie inkwam vanuit de lift of ze hem konden helpen.
Ik heb plechtig beloofd dit niet te doen ;-)

Nadat ik mijn kamer had geinspecteerd heb ik nog een klein rondje gelopen hier. Het is hier bloedjeheet. Misschien niet heter dan in NY, maar veel vochtiger en drukkender. Maar gelukkig was het droog, en blauw! Morgen gaat het de hele dag hozen, dus heb er nu nog even gebruik van gemaakt.
Wat is dit een leuk stukje stad. Smalle straatjes en (niet gelogen) óveral muziek. Tapdansende kinderen, saxofinisten, en andere muzikale talenten op straat. Heerlijk!
Ik ben even wat straatjes doorgeweest. Heb wat muzikanten gezien. Deze vrouw met haar viool bracht me echt bijna in tranen. Wat speelde zij fantastisch. Zo mooi.



























Ook zie je overal winkeltjes met Voodoo, met ghost en vampier dingen en op straat stalletjes met handlezers en andere helderzienden. Apart!
De gebouwen zijn hier heel mooi, wat een verschil met New York zeg. Deze wijk zit vol met sfeer, mooie oude panden, Europese invloeden. Het doet me qua stijl (krullerig hekwerk, pasteltinten), muziek en vrijheid erg denken aan Key West, maar dan groter.
















































En ook hier een mooie kathedraal, en een mooi park!














Ook ben ik even langs de Mississippi gelopen. Vanuit hier een niet heel mooie rivier. Ik had er een veel romantischer voorstelling van. Niet met industrie op de achtergrond in elk geval.
Maar goed, ik heb hem gezien! Ook ligt hier als attractie het oude 19e-eeuwse stoomschip de Nachez. Leuk om te zien! Het stoomorgel speelde vrolijk allerlei stoomfluit-deuntjes! Brengt gelijk een sfeertje!












De vogel is echt ;-)












Bourbon Street ligt hier vlak achter het hotel, maar dat is echt vreselijk, vind ik. Drukke tenten, keiharde muziek, halfnaakte vrouwen. Niks voor mij.
Er kwam een nep-(bleek later)-agent op me af met een bonnenboekje. Wat ik deed kon echt niet, verkondigde hij. Op de bon! Ik dacht: huh? WTF?
Maar zijn opmerking was: you look way too serious for a 24-hours party place like this.
Nou jaaaah! ;-) Was gewoon lekker aan het fotograferen! Haha
Ben die straat maar snel ontvlucht, heb een heerlijke pasta gehaald met garnalen en heb die op mijn kamer opgegeten.

Inmiddels ben ik ook wel gaar. Het is hier 1 uur vroeger en dus weer een uurtje erbij. Maar mijn lijf denkt dat het al later is!

Dus... tot morgen maar weer!

Liefs,
Maart

zaterdag 24 juli 2010

Dag 6 - De dag van Harlem, de hoosbuien en de Crime Scene

Wat ben ik ongelooflijk blij dat ik gisteren naar de Brooklyn Bridge ben gegaan. Vanmorgen bij het wakker worden hing er een dik pak grijze bewolking boven de stad. Niet echt fotogeniek dus!
Ik ben nog heel even blijven liggen (beetje slaap was wel lekker, ik begon zo onderhand een Maartje-that-never-sleeps te worden hier) . ;-)

In de loop van de ochtend besloot ik naar Harlem te gaan. In mijn reisgids stond een wandelroute met bezienswaardigheden. Ik nam de metro en stapte vlakbij het Apollo theater uit. Daar zou de route beginnen. En toen...begon het te regenen.
Ik heb wat in de straatjes om het theater rondgelopen. Bijzonder is het om te zien dat een wijk, nog geen 100 blocks noorderlijker dan waar ik nu zit, zo anders kan zijn. geen gele taxi's meer, veel kraampjes op straat waar mensen hun waren verkopen. Vrouwen soms prachtig gekleed, en mensen zingen! Zingen in de winkel, op straat, overal! Bijzonder.
Het weer werd helaas slechter en slechter. Ik heb het theater nog wel bekeken van buiten, maar de rest van de route heb ik geskipt. Ik moet eerlijk zeggen: het theater zelf stelde niet zoveel voor, maar als je bedenkt dat grote namen als Michael Jackson, Ella Fitzgerald, Diana Ross en Stevie Wonder hier zijn begonnen, dat krijgt het theater toch heel wat meer lading!











Omdat het zo hard begon te regenen ben ik toch terug gegaan. Helaas!
In en bij de metro nog wel wat sfeer gefotografeerd. Hier zou ik echt de hele dag kunnen zitten en fotograferen. Als je het hebt over mensen kijken, dan kun je in de metro vanuit Harlem je lol op. Helaas kun je niet zomaar in het wilde weg mensen schieten, maar toch een paar snapshots geprobeerd!































Ik stapte bij Columbus Circle weer uit de metro en toen kwam het helemaal met bákken uit de lucht.
Aangezien het niet koud was ben ik toch maar gaan lopen, even gekeken bij de Apple Store op 5th Ave. en daarna met de metro naar het hotel.
De Apple store was trouwens gekkenhuis! Rijen en rijen dik stonden ze voor de iPhone 4 en de iPad. En ooooh, die iPhone 4 is gááf! Wauw!
Ik heb een nieuw hoesje voor mijn iPhone gekocht en liep toen ook, mét een stoer Apple-tasje, naar buiten ;-)
























Onderweg naar de metro kwam ik weer langs MoMA, het museum waar ik gisteren was. Tegenover het museum zit een MoMA design winkel. Dáár had ik beter niet naar binnen kunnen gaan. Wat een prachtige dingen. En... wat ik mooi vond was natuurlijk weer ongeveer het duurste in de winkel ;-)
Ook ben ik, op aanraden van Belinda, even bij Magnolia's Bakery naar binnen geweest. Ik verwijt het haar nog steeds, grinnik... Wat een zalige taartjes, cakejes, en andere lekkernijen. Volgens Belinda ben je niet in New York geweest als je daar niet bent geweest. Dus ja, toch maar een gebakje geproeft ;-)



In het hotel heb ik lekker liggen lezen, beetje gekletst met wat mensen en even geslapen. Toen ik na een half uurtje wakker werd, werd ik wakker van... de zon!
Snel heb ik een jurkje aangeschoten, en ben met een boek naar het dichtstbijzijnde park gegaan: Bryant Park. Een schattig klein park met een draaimolen, stoeltjes een een terras. Heel Europees, en heel gezellig!
Helaas verdween de zon al snel achter de torenhoge wolkenkrabbers eromheen en bleef er alleen een flinke hitte over.
Na een paar hoofdstukken ben ik bij een Deli wat eten gaan halen, maar het was echt te heet om het in het park op te eten, dus zit ik nu in mijn kamer, lekker te eten!




Deze kamer is trouwens koel, ookal staat de airco nu uit. Het is ongelooflijk hoeveel men hier aan energie verspilt. Als ik op mijn kamer kom, na een dagje op pad, zet ik de airco al snel uit.
Maar het is natuurlijk al bizar dat dat ding zo vol staat te loeien als ik terugkom, soms al uren! Ik zou ijsklontjes op mijn nachtkastje kunnen bewaren. Zonde van die uren zinloze airco, zonde van de energie.
Ook zie je een hoop winkels met airco aan en de deuren open. Zonder 'blaasgordijn' er tussen. Zonde...
Gisteren zag ik ook een brandkraan die maar liep zodat de hele straat blank stond, en vandaag bij het kopen van drinken stroomde een kraan voluit in de wasbak, de hele tijd dat ik stond te wachten.
On-ge-loof-lijk....


O, ik liep trouwens vanmiddag nog tegen een heuse crime-scene aan! Jaja, hele straten afgezet (kruising 49th en 8th) , verkeer omgeleid, en veel politie/ambulances/brandweer.
Geruchten gingen dat het om een bom ging. Hmmm....
Later op mijn kamer zag ik inderdaad dat ze een bom vermoedden. Het was niet zo ver van waar eerder dit jaar, op Times Square, een bommelding was geweest, dus ik denk dat ze het zekere voor het onzekere namen!
Na een paar uur kwam het nieuws: vals alarm. Het was een koffer met gereedschap geweest. Maar toch tof om even een echt afgezet gebied te zien ;-)


























Maar goed, laatste dagje New York dus! Morgen vlieg ik om 1.20 PM naar New Orleans. Lekkere tijd, kan ik mooi op mijn gemakje naar het vliegveld.
De storm schijnt boven de Florida Keys wat te zijn afgezwakt, dus het gaat meevallen denk ik.
(storm vandaag boven zuid-Florida, beeldje van internet:)



Enige pech die ik kan hebben is dat het een paar dagen zakt van de regen. Daar gaan mijn plannen om veel te zien. Maar goed, misschien valt het reuze mee. Ik heb er zin in, in elk geval!




Nadat ik dit schrijf begint het te bliksemen. Prachtig, het is inmiddels stikdonker, maar als het bliksemt, lijkt het alsof de zon achter de paarse wolken tevoorschijn komt. Daarna begint het keihard te regenen, wat meer bliksemfoto's onmogelijk maakt vanwege de zeiknatte ramen. Maar goed, ik had nu ook maar een paar goede foto's uit 300 pogingen om het licht te vangen ;-)









Purple rain, purple rain.... 




Tot zover dag 6!

Liefs,
Maart

vrijdag 23 juli 2010

Dag 5 - De dag van de Brooklyn Bridge, MoMA en de aankondiging van Bonnie!

Wát een dag! Vandaag heb ik mijn tweede favoriet (na Central Park) weer eens opgezocht: de Brooklyn Bridge.
Wat is dit toch een fantastisch mooie brug, en wat een heerlijk object om te fotograferen!

Halverwege de ochtend ben ik met de metro naar Brooklyn gegaan, net aan de andere kant van de rivier kun je uitstappen en dan teruglopen over de brug. Deze route is het mooist, omdat je dan naar Manhattan toe loopt (en dus prachtig uitzicht) én omdat je in de ochtend de zon in je rug hebt. Foto's worden bij mooi weer dus prachtig! (je wil niet weten hoeveel mensen toch snel vanaf Manhattan aan komen lopen, tegen de zon in klikken en weer gaan. Zo zonde...)
Ik heb echt staan stuiteren van de mooie fotogenieke plekken en het uitzicht. Die grijns was bijna niet meer van mijn gezicht te halen vandaag.

Hier wat plaatjes van en vanaf de brug!





























































En het uitzicht de andere kant op, met een duidelijk dominerende Empire State Building.
Net een dorpje met een kerktoren he? ;-)
















Na de brug ben ik gaan ontbijten, in mijn stomme enthousiasme ben ik gaan lopen, om er daarna pas achter te komen dat ik nog niet had ontbeten. En ik had nog wel zo'n trek toen ik in bed lag. Anyway, ontbeten en toen weer verder.
Ik ben naar Chinatown gelopen en Little Italy. Ik vind deze wijken niet zo heel bijzonder, maar wel leuk om weer even te zien.























Ook liep ik tegen het Supreme Court aan, en nog wat mooie skylines:












Tegen lunchtijd ben ik in het park gaan lunchen, en heb ik heerlijk in de schaduw een boek zitten lezen. Wat is vakantie toch naar ;-)
Toen kon ik toch niet wachten en heb ik op mijn kamer de foto's uitgezocht en heb wat gerelaxed. Ik zou vandaag wat minder lopen, en dat is gelukt! Ik denk een km of 6 a 7.







's Avonds ben ik op aanraden van iemand van Twitter naar MoMA gegaan. Het museum voor moderne kunst. Hier zou een Brazilliaans Jazz Quartet optreden in de beeldentuin.
Ik ben eerst het museum ingedoken, prachtig zeg! Mooie kunst van onze 'eigen' heren Mondriaan en van Gogh, maar ook van Picasso en Warhol. Super!
Daarna heb ik lekker in de beeldentuin naar de muziek zitten luisteren. De beeldentuin was nu alleen slecht te fotograferen, want het zat bomvol mensen. Maar wel mooi!
Vooral Warhol vond ik super om eens 'live' te zien!


































Van Picasso hoopte ik Guernica te kunnen zien, maar die hangt helaas al 29 jaar niet meer in MoMA, maar in Madrid.

Het museum zelf is ook erg mooi, heel strak en ruim!













Onderweg naar MoMA kreeg ik een smsje van Marjolein: storm op komst in New Orleans. En ja hoor, een depressie heeft zich ontwikkeld tot storm. Storm Bonnie, de tweede storm van dit seizoen.
Eerst zou deze zaterdag aankomen in New Orleans (gezellig samen met mij), nu staat hij op zondag.
Dat laatste vind ik al prettig, want met storm landen is niet leuk als je al niet van vliegen houdt...
Ik heb ook even getwijfeld of het wel save zou zijn, maar zoals het er nu uitziet, en ik houd het goed in de gaten, komt de storm zondag, komt hij ten westen van New Orleans, en is het nog steeds een storm.
Erik Mouthaan van RTL Twitterde dat de noodtoestand in New Orleans afgekondigd was. Dat klonk vrij ernstig (ze verwachten olie in de stad en op de stranden) :-(
Ik heb hem even benaderd en gevraagd of ik er veilig heen kon gaan.
Zijn antwoord was:
Hoi Maartje, een tropische storm merk je in NO niet veel van en kan nog afbuigen of afzwakken. Pas bij orkaan zorgen maken. Noodtoestand is meer administratieve maatregel om bijv leger in te zetten, leven gaat voorlopig gewoon door. NO = leuke stad!

Nou ja, morgen de berichten maar goed in de gaten houden dus! Wel jammer, want ik vrees wel dat het inhoudt dat het dus flink regent en stormt de komende dagen. Dat zou inhouden dat 'lekker de stad verkennen' er misschien niet inzit. Maar goed, liever dat, dan vliegen met de storm. En dan heb ik dat ook eens meegemaakt, toch?
Voordeel voor de rest van de vakantie: de storm trekt naar boven naar verwachting, en ik reis oostelijk:
Zie hier voor de route van de storm.

Nou, tot zover vandaag! Heerlijke dag dus, nu maar eens gaan bedenken wat ik morgen ga doen! (behalve de stormvoorspellingen in de gaten houden)

Mijn dagafsluitende uitzicht is trouwens ook weer héél vervelend! ;-)






Liefs,
Maart

donderdag 22 juli 2010

Dag 4 - De dag van de politieagente, de High Line en de hitte

Ik stond op met blauwe luchten, dát hadden ze niet voorspeld. Het zou een zeer bewolkte dag worden, met regen en onweer.
Ik ben snel naar buiten gespurt, op pad!
Nog geen uur later was goed te merken dat het een benauwde dag zou worden, het werd heiig en heet en dat bleef ook zo de hele dag.
Ik heb wel foto's maar deze zijn ook... heiig! ;-)
Maar goed, ik plaats ze toch, om een impressie te geven van vandaag!

Vandaag wilde ik echt wat rustiger doen. Mijn stupid heup begint weer te kuren en doet weer hetzelfde als een paar weken geleden: niet wat ik wil.
Kleermakerszit wil weer niet en ook elke keer opstaan doet zeer. Ben stram en net een oud wijf ;-)
Remedie: lopen, lopen, lopen.
Waar mijn voeten weer niet blij mee zijn, dus...heb ik mezelf mooi in een vicieuze cirkel gemanoeuvreerd ;-)

Ok, lopen dus!
Vorig jaar wilde ik de High Line lopen, alleen toen regende het steeds pijpenstelen. Dankzij de tip op Twitter werd ik er weer aan herinnerd!
The High Line is een oude bovengrondse spoorbrug die in 1930 is geopend om de gevaarlijke treinen van de straat weg te halen. Deze brug is niet meer nodig, en dus hebben ze deze, kilometers lang, ingericht als park.
Ik ben begonnen bij het uiterste puntje, bij 11th street en ben gaan lopen. Paar foto's gemaakt, niet teveel nog, want het zou nog wel even duren voor ik dit park weer uit was.
Alleen...vanaf de 20th street was het park afgesloten, tot aan 30th.
Het park is trouwens mooi! Leuk om zo hoog boven de begane grond door het groen te lopen. Je hebt de mooiste uitzichten en het park is strak en groen ingericht met oude elementen als de spoorrails zelf. (heb alleen weinig foto's van alle bloemen en planten zie ik)






































En natuurlijk een uitzicht op het Empire State Building!
Ik ben daarna naar de 30th gelopen, daar zou je weer verder kunnen.
Althans, dat dácht ik gelezen te hebben op de bordjes. Maar nergens een trap naar boven.
Ik kwam in een stuk van het Meatpackers district dat er niet zo heel gezellig uitzag en vroeg de weg. Men verwees mij naar de agenten die er liepen en ik vertelde dat ik hier op de 30th street de spoorbrug opwilde.
De agenten snapten het niet. En er volgende een conversatie als deze:





Ik: bij de 20e straat stond dat ik hier weer naar boven kon, weet u misschien waar dat kan?
Zij: waarom zou je naar boven willen?
Ik: ik wil daar verder lopen, de High Line was afgesloten vanaf de 20e en zou hier weer open zijn.
Zij: de High Line?
Ik: ja, dat is een park.
Zij: waar is je auto?
Ik: ik heb geen auto, ik ben lopend.
Zij: *verbaasde blik* lopen? Waarom loop je niet gewoon op straat dan?
Ik: het is een párk daarboven! Ik wil het park in, lópend.
Zij: (kijkend naar boven, snapt er niks van) ik kan je niet helpen, je loopt maar gewoon op straat. Dit is geen park.
Grrr.... leer je stad kennen, muts! (dat heb ik niet gezegd trouwens...)

Anyway, geen High Line meer verder, maar over een aantal jaar zal het wel af zijn!
(en ik hoop dat die agente dan denkt: ooooooooooh, dát bedoelde ze toen...)

Ik ben vanwege de enorme hitte naar het hotel gelopen (daar was ik toch nog maar een klein half uurtje vanaf) en kwam weer langs de fotowinkel die gisteren dicht was.
B&H is (dacht ik) de grootste fotowinkel van New York, en misschien wel Amerika. Maar toen ik eenmaal binnen was geweest snapte ik waarom het de grootste ter wéreld is!
Stel je een fotowinkel voor zo groot als een gemiddelde Media Markt (misschien wel groter nog), met álles wat je je maar kunt bedenken op het gebied van foto en video. Compactcamera's. spiegelreflex, lenzen, schermen, flitsers, lampen, álles!
Stel je daarnaast ook nog tientalle Joodse mannen voor de verkoop voor in orthodoxe outfits met keppeltjes, baarden en pijpenkrullen en je hebt het plaatje compleet. Een belevenis op zich om daar even te kijken!

En toen was ik MOE!
Elke ochtend klinkt er om 7 uur een soort schel gefluit hier in het hotel. Geen idee wat het is, maar ik word er klaarwakker van. Vannacht sliep ik om 2 uur nog niet, dus... tijd voor beetje rust.
Ik heb een boek gepakt en ben naar Battery Park gegaan. Ik dácht dat ik in Battery Park lekker in het gras zou liggen, maar vergiste me. Het park stond bomvol vakantie-klassen. Honderden kids met shirtjes van hun summercamp.
Toen wist ik ineens ook weer dat ik Battery Park niet zocht, maar Robert F. Wagner Jr. Park. (2 jaar geleden heb ik hier heerlijk geslapen!)
En zo ook nu weer... Met aan de ene kant uitzicht op de haven en aan de andere kant op de stad, was ik zo vertrokken. En dan word je na een tijdje redelijk gaar wakker ;-)




















Heel veel heb ik hierna niet meer gedaan, ik ben nog een stuk gaan lopen, foto's gemaakt. Maar het was eigenlijk te warm. Het is geen mooie dag voor fotografie, de kleuren worden slecht, en het is veel te heet!
Je ziet mensen zich traag als slakken over straat bewegen. Overal op bankjes liggen mensen te slapen en waterflesjes vliegen als zoete broodjes over de toonbanken op straat.
Ik ben naar mijn hotel gegaan, nu eerst zo een lekker bad, en dan zien we daarna wel weer verder!



































Ik hoor trouwens net dat vandaag het Vrijheidsbeeld ontruimt is vanwege brand. Toevallig had ik het daar van de week nog over. Ik had vorig jaar een kaartje voor de kroon, die weer opengesteld was. Op het laatste moment heb ik het niet gedaan. Claustrofobie, heet daar binnen, en maar éen trap maakten dat ik niet durfde.
(als jouw groep naar boven loopt, kun je dus niet naar beneden...)
Anyway... dit is dan toch wel een nachtmerrie als er inderdaad rookontwikkeling of brand is. Brr.... (gelukkig was het vals alarm vandaag)

---

's Avonds ben ik nog even naar Times Square gelopen. Niet mijn lievelingsplek, want drúk, druk.... Maar blijft toch bijzonder hoe idioot veel lichtreclame, taxi's en vooral mensen!
Zoveel mensen, om gek van te worden. (krijg altijd neigingen om mijn ellebogen te gebruiken en te schreeuwen) ;-)
Toch een paar sfeerbeeldjes van deze chaotische jungle!












































En van de M&M store natuurlijk, 3 verdiepingen met álle M&M-merchandising die je maar kunt bedenken. Wanden vol buizen, gevuld met alle kleuren M&M's. Ongelooflijk...
Gekkenhuis, dit land....





















Vanuit Times Square ben ik teruggelopen naar het hotel. Via een andere route, eentje waar ik zonder ellebogen doorheen kwam ;-) Dat leverde nog wat sfeerbeelden op!
























En ook hier een gedenkteken bij een brandweerkazerne... Blijft indrukwekkend hoe het overal in de stad nog speelt...






Tot morgen maar weer!
Maartje