Welkom!

Deze blog is gestart om mijn reis door Amerika in 2010 te delen met de mensen om me heen.
Inmiddels ligt de vakantie al ver achter me, maar blog ik zo nu en dan vrolijk door. Deze pagina's vul ik het liefst met fijne verhalen en mooie foto's. Deze blog staat open voor reacties van iedereen, dus voel je vrij!


dinsdag 22 februari 2011

Day 19 – A song from your favorite album

Een favoriet album is niet tijdgebonden.  Een favoriet album zou altijd favoriet moeten kunnen blijven.
Ik kan een album nu geweldig vinden, en hem volgend jaar nooit meer luisteren. Maar een echte all-time favourite, een plaat die ik keer op keer kan pakken en altijd mooi blijf vinden, daar heb ik er maar weinig van. Heel weinig.

Automatic for the People van REM is denk ik zo'n plaat. Ik heb hem bijna 20 jaar (crisis...ik word oud) en draai hem nog steeds vaak. Op de een of andere manier trekt sombere muziek me aan. Ingetogen nummers, melancholisch, droevig, of aanzettend tot nadenken, die raken me. Misschien in contrast met mijn gestuiter en mijn (als het goed is) overwegend vrolijke humeur? Ik weet het niet, maar ik neig altijd naar deze kant van de muziek.
Deze plaat is zo ingetogen. Somber, grijs, zwart, regen, verlies.

En ik... vind hem fantastisch! The more the merrier!

De hele plaat is goed, maar er zijn een paar nummers die mij extra aanspreken. Zoals Man on the Moon, of Try not to Breathe. Of Nightswimming. En aangezien ik die laatste echt tot in den treure heb gedraaid, verdient deze een plekje op dag 19 in deze challenge.


Nightswimming, remembering that night
September's coming soon
I'm pining for the moon
And what if there were two
Side by side in orbit
Around the fairest sun?
That bright, tight forever drum
Could not describe nightswimming



maandag 21 februari 2011

Day 18 – A song that you wish you heard on the radio

Er zijn periodes dat ik in de auto alleen maar de radio aan heb staan, en periodes dat ik alleen maar cd's draai.
Zo draai ik nu a balladeer, en heb ik een tijdje alleen maar Milow gedraaid. Heerlijke platen, mooie stemmen, fijn om naar te luisteren!

Toch zijn er nummers die me raken, maar die ik zelden tot nooit hoor, of ik moet ze echt zelf opzoeken. Zo zou ik graag 'Voor haar' van Frans Halsema gewoon eens zomaar langs willen horen komen. En dan dromen dat het voor mij gezongen wordt. Of mooie nummers van John Denver. Of mooie lieve liedjes van The Beatles, of klassiekers als Linger van The Cranberries.
The Piano Man van Billy Joel meezingen, Of Iris van de GooGoo Dolls.

Maar misschien is het juist mooi om een nummer te pakken dat de situatie van dat moment beschrijft.
Ik in de auto, racend van hot naar her. Haast, druk, hoofd vol met dingen die ik nog moet doen.
Zoals soms, de tranen prikkend achter mijn ogen, machteloosheid over zaken die je toch niet kunt veranderen en dingen die je zo graag anders zou willen zien. Irritatie misschien, over werk. Verdriet over dingen die niet zijn en misschien ook nooit komen gaan. Over dromen en verlangens. Over alles wat je je als kind anders had voorgesteld.

En dat dan de radio ineens het begin laat horen van Stef Bos' Is dit nu later.
En dat je niks anders doet dan melancholisch meeblèhren. En dat dat dan zó oplucht!

Ja, liedje... kom maar mooi langs als ik me zó voel! :-)
(maar nu niet)


Is dit nu later?
is dit nu later als je groot bent
ik snap geen donder van het leven
ik weet nog steeds niet wie ik ben
is dit nu later?




zondag 20 februari 2011

Day 17 – A song that you hear often on the radio

Goh, het grappige is dat ik de laatste tijd een nummer vaak op de radio hoor dat ik zó lekker vind dat de radio harder móet en ik heel hard meezing. Maar ik had geen idee dat dit nummer van onze nationale trots Caro Emerald was.

Ik krijg een spontaan lentegevoel van dit nummer. Visioenen van terrasjes, zonnetje op mijn gezicht en slenterend door mooie steden. (wat ik overig ook kreeg van 'a night like this' dus op de een of andere manier maakt haar muziek me blij!) Mooie ontdekking van deze ochtend.
Dus niet alleen als lekker nummer, maar ook nog eens als ideale overbrugging tot het écht lente wordt hier op nummer 17: Stuck with you van Caro Emerald!


Why am I sitting in the middle of nowhere
Standing here with nothing to do
Wondering if I really love you, oh oh
I guess that I do

I know we have a chemistry
This combination's heavenly


zaterdag 19 februari 2011

Day 16 – A song that you used to love but now hate

Deze dag hik ik al vanaf het moment dat ik deze challenge startte tegen aan. Er is namelijk zover als ik me kan bedenken geen nummer dat ik eerst fantastisch vond en nu haat. Ik kan het gewoon niet bedenken!

Ik ga dan ook creatief met deze dag om, heb ik besloten. Ik draai de challenge om voor vandaag: a song that you used to hate but now love! :)

Ik woonde samen in Maarssen, een jaar of 10 geleden. We hadden een klein appartementje waarin je elkaar niet echt kon ontlopen. Hij ontdekte Within Temptation en draaide de godganse dag Ice Queen. Wat vond ik dat een afgrijselijk schreeuwnummer. Ik kon er niks moois aan ontdekken maar kon niet vluchten voor de herrie.
En daar gebeurde het denk ik, in dat kleine appartement complete indoctrinatie! En zo luister ik nu graag Wihtin Temptation. En zag ik ze vorig jaar nog met collega Roel in Vredenburg. Waarbij ik inmiddels, eerlijk is eerlijk, veel mooiere nummers heb leren kennen dan Ice Queen. Zoals Our Farewell bijvoorbeeld. Zo mooi.... Die kan ik nu grijsdraaien.

Maar Ice Queen is toch wel het nummer dat ik ooit haatte...



donderdag 17 februari 2011

Day 15 – A song that describes you

Er was een tijd dat ik wat anders in het leven stond dan dat ik nu sta.
Na een lange relatie ineens weer single.

'Zo, nu is het tijd om je eigen leven weer op te pakken', zeiden mensen me. Eigen leven? Hmmm... had ik nog wel een eigen leven?
Nu, jaren later, kan ik wel zeggen dat ik volop een eigen leven heb. Ik heb een heerlijke baan, veel leuke vrienden, doe veel leuke dingen, reis veel en heb mooie plannen voor de toekomst. Het leven lacht me toe!

Toch heeft dit wel even geduurd. En dat begon al met het feit dat ik na onze relatiebreuk met een huis zat, maar eigenlijk nergens meer kwam. Na een rare belevenis op een Franse autosnelweg reed ik, behalve in de Smart van het werk, geen auto meer. Ik had geen geweldig sociaal leven en dat 'eigen leven' moest duidelijk nog weer opgebouwd worden.

Maar in de loop van de jaren ging ik weer studeren, vond ik een andere baan, vond ik nieuwe hobby's, nieuwe vrienden, ontdekte mijn liefde voor reizen, mensen, en het sociale leven.
Jee, wat is het achteraf goed geweest dat die relatie op de klippen is gelopen. Wat had ik mezelf zoals ik nu ben niet willen missen!

Het nummer van dag 15 is dan ook een nummer dat mijn nieuwe leven symboliseert.
Een jaar of 8 geleden reed ik dus geen auto. Toch was er ergens een stem in me die zei: kom op zeg, zelfs al die oude taarten rijden auto. Doen!
Dus ik kocht een auto. Zonder hem ooit gezien te hebben. In Lelystad. (mensen verklaarden me voor gek, maar ach.. impulsief zal ik altijd wel blijven geloof ik)
Ik ging er met de trein heen, en moest dus wel terugrijden. Ik vertelde iedereen van mijn nieuwe aankoop en de uitnodigingen om hem te komen showen kwamen achter elkaar binnen.

Daar in Lelystad, bij het starten van mijn verse aanwinst, sprong de radio aan en schalde Fleetwood Mac uit de speakers: you can go your own way!
Toen wist ik: het komt wel goed met me.

Jaren later reed ik door Amerika, dwars door Miami, alleen. Ik had een supergave rockzender opstaan en dit nummer klonk wéér door de speakers. Tevreden lachte ik. Het kwám goed!


You can go your own way 
You can call it another lonely day 
You can go your own way


dinsdag 15 februari 2011

Day 14 – A song that no one would expect you to love

Tsja, ik denk dat ik bekend sta als het meisje dat van lieve muziek houdt?

Dan hierbij maar een stevige: AC/DC: Whole Lotta Rosie.
Omdat het soms gewoon lekker is! :)

*draait volumeknop omhoog*

maandag 14 februari 2011

Day 13 – A song that is a guilty pleasure

Hahaha, hier hoef ik niet lang over na te denken. Dat kan niet anders dan Narcotic van Liquido.
Wat een lekker nummer, maar hóe fout...
Die stem van die man. Mmmm.... 'ooooooh, you're such a pretty one!' ;-)
(wel ogen dicht, want die man zelf is IEUW)