Dag 11 en 12 - de laatste dagen!

Gisteren was onze laatste dag in Marrakech. Jee, wat is de tijd omgevlogen, terwijl aan de andere kant het moment dat wij verdwaalden in de Medina wel wéken terug lijkt!

Wat hebben we een onwijze lol gehad in deze vakantie. Uren zitten praten, veel gelachen, veel moois gezien. Het was echt heerlijk!
Gisteren was een mooie dag om dat allemaal af te ronden. Eerst zijn we 's morgens heerlijk het zwembad nog ingedoken. Boek erbij, bedje in de tuin, volop genieten!

In de middag zijn we nog even de oude Medina ingegaan, maar wel het stuk waar we ons het lekkerst voelden: bij de Joodse wijk. Hier hebben we bij de Kozybar nog een heerlijke Virgin Mojito gedronken, ons nog vergaapt aan de ooievaars en zijn we de souks ingedoken die wat rustiger is dan de grote toeristische souks. Pas nu zagen we dat de straat waar we onlangs langs alleen maar kruiden liepen, en waar het zo heerlijk rook, ook echt als de kruidensouks bekend staat. In deze souks hebben we nog even alle geuren opgesnoven, nog wat opdringerige mannen afgewimpeld en wat kadootjes gekocht.

In de loop van de middag zijn we terug gegaan naar Place 16 Novembre, in de nieuwe stad.

Terwijl we naar Café 16 lopen, zien we een paar mensen die zich voorbereiden om op stelten te lopen. Ze binden de stelten aan hun laarzen en even later gaan ze op pad. Ongelooflijk hoog! Volgens mij vond ik ze vroeger al eng, maar nu nog steeds. Eng geschilderde gezichten, die hoge lui, brrr.... Steltlopers en zwarte pieten, ergens is er iets blijven hangen uit mijn kleutertijd!

:-)

Bedenk me nu dat dit wel een enge combi is tussen steltlopers en zwarte pieten. Met die angstaanjagende schmink...

Naast de steltlopers komt er ook nog een megamooie optocht voorbij. Helaas niet goed te fotograferen, we zijn al te ver. Maar er zijn heel grote poppen bij. Als we vragen waar het van is, is het enige antwoord: It's for the boys'.

Hier, bij Café 16, hebben we afgesproken met Ronald, Patrick en Annemieke. Leuk om even bij te kletsen en hun verhalen te horen. Van de trek door de woestijn, van het niet verder kunnen reizen ivm overstromingen en hun ervaringen met de Marrokaanse bevolking. Supergezellig! Tegen etenstijd vertrokken zij naar Jemaa el Fna en hebben wij een hapje gegeten en lekker gemijmerd over de vakantie.

Over het lekkere eten overal. Over de heerlijke tajine met makreel bijvoorbeeld, of de versgeperste sappen.

Of over mijn koffer, dat ik die bijna niet had gehad deze vakantie omdat er iemand bij aankomst mee weg liep. Wat bleek: hoe uniek van kleur mijn koffer ook is, iemand had precies dezelfde. En had, zonder op te letten, een koffer gepakt en was weggelopen. Oef!

Of over de supermarkt, waar we wel een uur in hebben lopen struinen, op zoek naar de leukste en gekste dingen. Zoals kamelenvlees in potjes, brrr....

Of over het toetje dat Tanja had besteld: een flensje. Wat een half uur zou duren en toen het gebracht werd het er wel vreemd uit bleek te zien. Dat het kwartje pas viel toen de bon kwam: een soufflé! Ah, foutje van de bediening. Laat de soufflé helaas niet meer geweest zijn dan een soort roerei met een dakje. Blegh....

Over de taxichauffeur die ons een long and happy life wenste, with lots of money to bring back to Marrakech.

Of die keer dat wij blij een dansje deden boven aan de trap in het hotel, om er pas later achter te komen dat je vanuit een receptie een uitstekend uitzicht hebt op... jazeker: daar bovenaan de trap!

Of die keer dat er iemand weer begon te raden waar we vandaag kwamen. Het wordt onderhand strontvervelend, tot iemand naar me toe komt en vraagt: are you Japanese?
ehm... HUH?
:-)

Jee, wat hebben we een hoop leuke dingen gedaan en gezien. Overtuigd van onze onderhandelingstactieken pakken we de laatste dag een taxi. We spreken af wat we willen betalen. Maximaal 50 Dirham. De chauffeur zal wel beginnen met 100 Dirham, en dan zorgen we wel dat we op 50 uitkomen. Stoer beginnen we te vragen: wil je ons naar het blablabla-plein brengen? Hij: wat moet je daar nou? Wij: wat maakt het uit, we willen er naar toe. Hij: je kunt beter naar [weet naam niet meer] hoor! Wij: we willen naar dat plein, wat kost het? We bereiden ons voor op een afding-sessie tot hij zegt: 50 Dirham! We kijken elkaar aan en moeten onwijs lachen. Daar gaat ons voornemen, dit wilden we maximaal betalenen hij biedt het gewoon. We staan met onze mond vol tanden. Ok, deal!
We hebben hem gelijk gestrikt voor onze terugrit van vanmorgen naar het vliegveld.

Vandaag de terugreis. We worden netjes bij het vliegveld afgezet en checken de hele boel in. Om gewicht te verspreiden heb ik ook wat dingen in mijn handbagage waaronder een fles olie. Terwijl mijn koffer gelabeld wordt bedenk ik me ineens: crisis, ik loop met een flinke fles vloeistof in mijn handbagage, die kan ik zo weggooien bij de controle. Nog net op tijd kan ik mijn koffer tegenhouden en de fles er in doen. Even doet ze moeilijk, want ik zit al over gewicht heen volgens haar. Maar we weten haar er van te overtuigen met onze boardingkaart dat we 20 kilo mee mogen nemen ipv 15 en zo komt het nog nét goed. Hoe stom kon ik zijn?

Na een lekkere vliegreis met helaas een kind dat huilde, schreeuwde of héél hard zong, en de vreselijke slappe lach van onze kant, zijn we dan in Weeze. Tanja vliegt haar lief in de armen, ik laat me heerlijk naar huis rijden en zo is alles weer zoals het was.

Fijn dat jullie meereisden, tot de volgende trip?

Ons laatste hotelgenootje

Dag 10 - De dag van de zalige luiheid

Hoe meer we ons hier onderdompelen in de 'nieuwe' stad, hoe luier we worden, heb ik het idee.
Ik heb dan ook weinig foto's van vandaag eigenlijk.... We worden hier in de watten gelegd en maken het onszelf ook niet al te moeilijk meer.

Tijdens het ontbijt al wist de bediening nog van gisteren hoe we onze thee wilden en kwamen ze zelfs speciaal yoghurt brengen omdat ik dat gisteren ook vroeg. Nou moe! Ook bij het zwembad zijn ze ontzettend behulpzaam. Als je aan komt lopen wordt er een bedje voor je neergezet, worden er handdoeken gepakt en als er een drankje wordt gebracht komt er een ander mannetje aanrennen met een tafeltje.
En toch is het niet eens zo'n superchique hotel, dus het zal ook wel te maken hebben met een goede service denk ik. Lekker!

Maar goed, lui dus... We zijn even de nieuwe stad in gegaan. En nieuw is ook best wel nieuw. Het deel dat we hebben gezien bestaat deels uit een nieuwbouw winkelcomplex, wat er echt heel mooi uitziet met palmbomen en fonteinen, en deels uit een ouder stuk, maar nog steeds doet het heel Frans en luchtig aan.

We hebben wat gedronken in het oude postkantoor, wat volgens deze ansichtkaart en de verhalen vroeger aan een zandweg lag waar de paarden overheen gingen. Nu ligt het aan de grote weg waar volop geflaneerd wordt. Erg tof om te zien!

Het nieuwe deel is ook mooi, met heel westerse winkels als Zara en McDonalds en ook lingeriewinkels met nietsverhullende posters gewoon in de etalage. Dat kun je je niet voorstellen in de oude Medina?

Na ons drankje zijn we linea recta doorgegaan naar 16, een heerlijk eettentje in het nieuwe deel. We hebben een heerlijke salade niçoise gegeten terwijl we genoten van zon en mensen. Het westerse leven in Marrakech bestaat ook, dat is duidelijk!
















Verder kwamen we een auto van Brinks tegen. Die zitten ook in Houten, en ken ze ook wel wereldwijd, maar hier de tekst in het Arabisch op de auto is best apart ;-)
Fotograferen mocht trouwens niet, maar toen was deze al gemaakt, dus ach....

Stop! :)

Daarna (het was best warm en de winkels waren ook dicht tot 15.00 uur) zijn we lekker weer naar het hotel gegaan. Zwembad, boekje, genieten van het 'niks moeten, niksen mag' principe. (copyright Loesje)
De tuin hier is prachtig. Je hoort de hele dag door honderden vogeltjes, er staan schitterende bloemen en het is zó rustig. Echt een verademing. We hebben de volgorde goed aangepakt, eerst de stapelgekke Medina, dan het mooie Essaouira en dan nu lekker relaxen hier in de nieuwe stad.

Na een lekker warm bad (ik in elk geval) zijn we weer op pad gegaan, even geen tajines, couscous of wat dan ook, maar even lekker italiaans. We ontdekten een heerlijk tentje met fantastisch eten waar we de avond nog hebben doorgebracht.
Morgen al de  laatste dag hier, wat vliegt de tijd!
Twee klasgenootjes van vroeger, vrienden van nu, broers, maken op dit moment ook een reis door Marokko. Morgen komen ze aan in Marrakech en als echte ingewijden in de stad, zullen we ze tijdens een borrel de do's en don'ts vertellen. Ze zijn hier twee dagen, dus: keuzes voor hen! Daarnaast ben ik benieuwd naar hun verhalen over de koningssteden en de woestijn. Ik heb erg zin ze te zien!

Dus... morgen laatste dag.... en dan donderdag het vliegtuig weer in. Jee, wat vliegt de tijd....

Dag 9 - De dag van het Atlasgebergte en de vreselijke excursie :-)

Jaaaaa, het Atlasgebergte, wat heerlijk! Vandaag zouden we dan eindelijk gaan. We hadden een mooie excursie geboekt. Hierbij zouden we naar het Atlasgebergte gaan, naar een vallei en omdat het maandag was pikten we ook mooi de traditionele Berbermarkt mee in een klein Berberdorpje. Leuk!
Berbervrouwen die manden aan het vlechten zijn, kruiden, zeep, mooie kleden die ter plekke geweven worden. Noten en mais die gebrand worden en natuurlijk de prachtige houtsnijwerken. We hadden er zin in!

Het geheel liep ietwat anders....

Na een uurtje reizen kwamen we aan in een enorm bemodderd dorp. Bruine drap, grote plassen, en een enorme mensenmenigte op de been. Met de bus reden we over een kolkendbruine rivier, over een brug zonder leuningen. In het kader van: als je niet aan de kant gaat, dan niet, maar dan hopen we dat je kunt zwemmen!




Eenmaal uit de bus mochten we de Berbermarkt bezoeken waar we net langs zijn gereden. Ehm...Berbermarkt? De mooie rustieke visioenen maakten snel plaats voor het beeld wat ik net voorbij zag komen: schreeuwende mensen, stukken halfgeslachte kameel en kippen op daken van auto's. matrassen, zakken hooi en nog meer ranzigs. Jaja, welkom op de traditionele Berbermarkt.














Het stukje lopen er naar toe was al weer feest.
'Heerlijke' gesprekken met de mensen daar, terwijl je tot je enkels in de modder stond.
Een verslag van hoe dit ging:

Hello! Hello hello hello hello HELLO!
You're English? French? Spanish? Hollandais? Swedish? Australian?
Hello hello HELLO!
Necklace?
Wij: no.
Just one Dirham (10 cent)
Wij: no!
But very nice necklace!
Wij: no!
It is cheap, just one Dirham! VERY NICE!
Wij: NO!
Maybe later?
Wij: NO!
Maybe later?
Als je pech hebt roepen ze dan ook nog iets als: you don't like me? Just looking! You hate me?

AAARGH!

Nou, zoiets ging het vandaag ook weer, en dan zo'n gesprek zo 10x binnen 100 meter. Voor ons liepen onze nieuwe vrienden uit Sheffield, die we ter plekke tot onze husbands bombardeerden en waarmee we nog gearmd zouden willen lopen als het ons van de vervelende mannen zou afhelpen.

We maakten wat foto's. Take pictures, it's ok! You can take pictures! Me Berber, you like making pictures? Like my necklaces? Just one Dirham. Very nice necklaces, very cheap. You buy?
NO!
Don't like me? Go to Berber market. It's free. Buy necklace?

Onze vrienden uit Sheffield waren ons kwijt, zij wilden liever bij ons wegduiken en wij bij hen. Niemand vond het hier echt geweldig. Eén vrouw liep op kittige hakjes door die modderpoel. Heel fijn!
De mannen, overigens, heetten Darren. Allebei. Ze vertelden dat ze zich meldden bij het hotel waar ze verbleven en nadat ze alle formulieren hadden ingevuld kregen ze de vraag: Darren, both of you? Are you brothers? *zucht*
Zij waren overigens gisteren aangekomen en liepen net zo verdwaasd rond als wij de eerste dag in de Medina. Volle kop van alle indrukken die je zintuigen moeten verwerken. Chaos. Couscous in the mind!
Ze waren dan ook opgelucht dat Essaouira, hun volgende stop, beter was! :)

De markt zijn we niet eens op geweest, en dat bleek achteraf maar goed ook. Een Engels stel kwam bijna een uur te laat pas terug. Zijn waren de markt wel op geweest en waren gezellig rondgeleid door een inwoner. STOM!!
Die man wilde hen pas laten gaan na fikse betaling. 400 Dirham (40 euro) armer en 4 kettingen rijker (Tanja's opmerking dat ze daarvoor minstens 400 kettingen hadden kunnen kopen kwam wel even aan) kwamen ze terug. Ze werden gewoon niet losgelaten zonder geld uit te geven. Op de markt nog veel meer slachtingen, een tandarts die ter plekke tanden trok. Te vreselijk!
Maar zooooooooo leuk, zo'n authentiek Berbermarktje! :-)

Daarna vervolgden we onze reis de bergen in. Eerlijk is eerlijk: het gebergte is schitterend! Prachtig vuurrode stenen, begroeid, soms niet begroeid, dromedarissen, dorpjes. Erg gaaf!! Alleen wilde foto's maken al rijdend niet zo, dus helaas heb ik een paar wazige foto's en de rest voor altijd opgeslagen in mijn hoofd!

Daarna de deceptie. we zouden een flinke hike gaan maken naar prachtige watervallen. Alles was bij de excursie inbegrepen, behalve lunch.

Eenmaal daar, na twaalven, konden we aan deze wandeling beginnen van 1,5 - 2 uur. Zonder lunch, dat kwam daarna. (en wij al knorrend van de trek).
En.. of we er even voor wilden betalen. Pardon?
Ja, er moest wel betaald worden voor de gids en de wandeling. Tsja... toen sloeg de principekwestie even toe. We hebben verdorie overal al voor betaald en hier gaan ze alsnog opnieuw geld vragen? We worden afgezet waar we bij staan! De groep protesteert, maar iedereen gaat toch mee. Behalve wij. Principes! We gaan in de buurt lekker fotograferen en lunchen en zien de groep later wel weer. En morgen toch wel even hier naar vragen bij de receptie van het hotel.

Foto's deels lopend, deels uit auto gemaakt. Dus soms niet scherp.

De rivier die door de vallei stroomt. Overal hoog boven de rivier hingen van de lange bruggen van touw en latjes. IEK. Doodeng. Helaas niet op de foto, omdat dat uit het rijdende busje niet ging...

Anyway..... het gebergte is prachtig! Als ik hier langer zou zijn, zou ik graag een excursie maken naar het Atlasgebergte samen met een excursie door de woestijn, met een overnachting in de woestijn onder de sterren. Mooi!!

De weg terug was ook weer bijzonder, ze rijden hier dus als gekken binnen de Medina, maar daar buiten ook. Het is zo raar, de weg is tweebaans, maar men rijdt altijd in het midden. Je moet er toeterend langs en als je geluk hebt gaat men aan de kant.
Maar als het moet, met inhaalmanoeuvres wordt de weg ook zomaar drie- of vierbaans, geen enkel probleem. Beetje inschikken....
Van de week zagen we langs de weg trouwens een Argane boom met een heleboel geiten erin. (zie dit plaatje op internet) De Argane olie, die overigens zalig is en volgens diverse sites de duurste olie ter wereld, wordt alleen hier gemaakt uit de boom die alleen hier groeit. Geiten zijn dol op deze vruchten en klimmen er zelfs voor in bomen. Zie ook hier voor uitleg en foto's!

Morgen weer verder op pad! Nu eerst lekker in bad!

Dag 8 - De dag van het rood en het blauw!

Na een busreis van een kleine drie uur kwamen we na de middag aan in ons laatste hotel, in de nieuwe stad van Marrakech. Een heerlijk 'westers' hotel met een schitterend zwembad, een prachtige tuin met bloemen en vogels. Wat een heerlijkheid!

Nadat we ons hadden geïnstalleerd op onze kamers moesten we natuurlijk even de heerlijke zachtheid van 'westerse' bedden testen. Dat resulteerde in een gierende lachbui en deze foto's:

We hebben sowieso vandaag de tranen van het lachen flink laten gaan. Dat begon eigenlijk al in de bus vanmorgen. We hadden een luxe touringcar. We stapten na een paar mensen in en ontdekten dat de voorste stoelen, met het prachtige uitzicht nog vrij waren. Há, daar is mooi niemand gaan zitten! Mooi voor foto's, lekker veel beenruimte, lucky us en mafkezen die hier niet zijn gaan zitten! Grijnzend zaten we op onze plek tot er een stel nog harder grijnzend voor ons stond. Ehm... dit zijn onze stoelnummers.
Stoel...ehm...nummers, stamelden wij? Ja...stoelnummers dus. Vandaar dat de plekken nog vrij waren.
*zucht* Jut en Jul in de bocht....

In de middag zijn we op pad gegaan naar het beroemde Jardin Majorelle. Een prachtie (particuliere) tuin, die bekend staat op zijn revolutionaire ontwerp en de felle kleuren.
Gisteravond won Marokko met 4-0 van Algarije, en dat hebben we geweten! De hele weg reden auto's en brommers toeterend voorbij, volgehangen met vlaggen, met 4-0 achterop geschilderd en volgestouwd met jongeren die deze geweldige overwinning vierden! We hebben veel foto's gemaakt van deze uitgelaten menigte, en zodra we ook maar zwaaiden, of onze handen opstoken met 4 vingers maakten we direct vrienden. Een superlekkere sfeer vandaag in de stad!

Deze grapjas zetten we op de foto, en toen hij ons later na riep en we omkeken zag hij er zo uit :-)
SCREAM!




















Jardin Majorelle zelf viel me eigenlijk wat tegen. De kleuren waren prachtig hoor, de tuin met de cactussen ook. Heel erg prachtig zelfs. Maar de tuin zelf vond ik rommelig van opzet. Ik had een grote strakke tuin verwacht, met een mooi lijnenspel en doorkijkjes, maar helaas was dat niet het geval. Het eerste deel met de cactussen was mooi. Het blauwe pand is mooi, maar het bamboebos past dan weer totaal niet, en het monument voor Yves Saint Laurent vond ik een aanfluiting.
Toch.... wel mooie plaatjes, dat dan weer wel! :-)
Het gedeelte met de cactussen:

In dit deel metershoge cactussen, heel indrukwekkend!




















En natuurlijk de terugkerende kleur blauw die zo typerend is voor deze tuin:

En dan... nog enkele mooie bloemen en een fantastische zonsondergang en deze dag kan niet meer stuk!

Dag 7 - De dag van de nieuwe relatie

Soms is het ineens duidelijk: je bent voor elkaar gemaakt! Hoe het in de toekomst loopt weet je nooit, maar een bijzonder band voel je meteen. Je voelt het in je buik en in je lijf. Het borrelt en bruist.
Je wil niets liever zijn dan bij hem in de buurt zijn. Het voelt goed als je samen bent.

Dat gevoel had ik vandaag. Ik voelde het gisteren al in mijn buik. Maar vandaag helemaal, de relatie tussen mij en het toilet bloeide in alle hevigheid op, totdat we bijna onafscheidelijk werden. :) Tsja, het hoort erbij hier, en dat ondanks alle maatregelen...

Gelukkig waren we niet helemaal onafscheidelijk hoor, maar een groot deel van de dag heb ik toch binnen doorgebracht, me voedend met lauwe slokjes cola en droge stukjes witbrood.  Morgen rijden we terug naar de nieuwe stad van Marrakech en dan moet het over zijn, deze relatie, vind ik. Klaar, over uit!

Vanmorgen zijn we even op pad geweest, naar een plein achter deze poort waar allemaal prachtige dingen met de hand worden gemaakt. Ingelegd hout, met verschillende houtsoorten, donker ebbenhout, parelmoer, echt heel mooi! Het is ook zo kunstig hoe ze het doen, zo verfijnd en zo knap. We hebben een tijdje staan kijken en het is echt ontzettend vakmanschap en precisiewerk.

Ik houd er niet zo van, maar hoe krijgen ze het voor elkaar! Een grote tafel was drie maanden werk voor twee personen. Dan moet zo'n tafel bij ons toch minstens 12.000 euro kosten? Ongelooflijk. Ik heb de prijs maar niet gevraagd, voor je het weet zit ik met een tafel hier!

< Ook was hier de oudste boom te zien, 300 jaar oud. Wat een ding!

Daarna heb ik een paar uur op mijn bed gelegen. Kauwend op stukjes brood. Op mijn rug stilliggend was het enige dat echt werkte. Het maffe is dat Tanja me niet eens liggend door de stad wilde vervoeren, waar is de vriendschap als je hem nodig hebt he? :)
Later op de dag ging het iets beter en hebben we nog wat rondgelopen en met een boek op een terrasje gezeten. Lekker lezen, mensen kijken, heerlijk!

Ook zijn we natuurlijk ook nog even aan de kust wezen kijken. Deze meeuw met de waterdruppels was een lucky shot!

Een kort blogje dus vandaag, want niks meegemaakt! :-)
Morgen reizen we om 9.30 met de bus terug naar Marrakech (jaja, klokken staan goed!!)
Daar zitten we niet meer in een Riad maar in een lekker hotel met zwembad en tuin enzo. Even heerlijk genieten! Natuurlijk willen we ook de stad nog bekijken en als het meezit een dagje naar het gebergte. Leuk!

Dus: tot morgen weer!