Welkom!

Deze blog is gestart om mijn reis door Amerika in 2010 te delen met de mensen om me heen.
Inmiddels ligt de vakantie al ver achter me, maar blog ik zo nu en dan vrolijk door. Deze pagina's vul ik het liefst met fijne verhalen en mooie foto's. Deze blog staat open voor reacties van iedereen, dus voel je vrij!


zaterdag 19 november 2011

Hong Kong - dag 6, de dag van de reis naar en in Macau

Voor het weekend laat ik Rick en Wing Che even alleen, kunnen ze afkicken van me en lekker samen zijn. En ik ga naar Macau, een regio van China dat zo'n 70 km van Hong Kong ligt. Het plaatsje staat bekend om zijn gokpaleizen en is zeg maar het Las Vegas van China, de enige plek waar je legaal mag gokken. (vorig jaar haalde deze plaats voor het eerst meer omzet binnen dan Las Vegas zelf)
Ook was het de oudste Europese kolonie van China, de Portugezen zijn hier gestart, en dat zie je ook nog terug aan de straatnaambordjes bijvoorbeeld. Ook zijn alle bewegwijzeringsborden op het vliegveld en de ferryhal in het Engels, Chinees én Portugees.

Vanmorgen stapte ik dus op de metro op weg naar het Ferrystation. Ik kocht een kaartje voor de ferry van 12.15 uur, maar toen ik de terminal in kwam lopen en bij de controle kwam, werd mijn kaartje uit mijn handen getrokken, en kreeg ik een ander kaartje in mijn handen gedrukt. Hurry, hurry!
En zo rende ik ineens door de terminal met een kaartje van...11.45 uur! (en het was ongeveer 11.40 uur)

Voor de douane stond nog een rij, dus ik zag het niet helemaal goed komen. Eenmaal aan de buurt ging de bel voor de boot al, en ik stond daar een beetje zenuwachtig in mijn papieren te rommelen, want ik ging het land uit en had dus mijn immigration papiertje nodig. Aaaargh! Maar goed, papier gevonden, stempel en gáán. Net op tijd kwam in bij de catamaran. Ik plofte neer en nog geen paar minuten daarna voeren we weg. 

De tocht was erg mooi, door de haven, en daarna langs verschillende eilandjes. Jammer dat het zo grijs was, maar het zag er prachtig uit! Eenmaal in Macau wachtte me echt enorme lange rijen voor de douane. Ongelooflijk. Ik stond wat met mijn paspoort te prutsen en ineens zie ik dat ze me in Hong Kong hebben uitgestempeld op de 18e. Dat is ook gek. 
Nou ja, het zal wel.
De rijen schoten maar niet op, vreselijk. Uiteindelijk heb ik maar een andere rij gepakt en raakte ik aan de praat met een man die dat ook deed, een leuke ier. Ieren hebben een heerlijk accent, dus daar klets ik graag mee :-)
Deze man werkte voor een Canadees bedrijf en zat voor een paar jaar in Bombay, India. Hij was hier voor zaken en knoopte er een paar dagen aan vast. Hij vertelde dat de hotels helemaal volgeboekt zaten en dat die paar dagen erbij ook bijna niet lukte. De Grand Prix van Macau is dit weekend. Nu snap ik ook ineens waarom mijn hotel zo duur was en waarom ik geen kamers meer kon vinden in andere hotels...

Uiteindelijk waren we er door, hij naar zijn koffers, ik naar een shuttlebusje om naar het hotel te gaan. Gaaf, want we reden met het busje op een gegeven moment over een brug heen die over het circuit liep. Gaaf gezicht om de race onder je te zien en te horen!

Ze spreken hier slecht Engels, en het is steeds maar de vraag of alles goed gaat. Zo was vanmiddag mijn broodje tonijn een clubsandwich met ham en ei geworden en wist vanavond mijn taxichauffeur al helemáál niet wat ik zei. (ik wilde naar mijn hotel, maar hij herkende de naam niet. Hij reed wel weg, maar ik snapte zijn Chinees niet, en hij mijn Engels niet. Ook de naam op mijn telefoon begreep hij niet of kon hij niet lezen. Uiteindelijk pakte hij een soort plaatjeskaart en kon ik de naam aanwijzen en snapte hij het. Pfft...)

Het hotel is fijn en nadat ik mijn spullen heb gedropt ben ik gelijk gaan lopen. Het was al drie uur geweest en het is anders zo zonde van de dag. Ik dácht dat het plaatsje kleiner was dus begon overmoedig te lopen, maar toen ik na dik een uur nog niet echt ver was en nog maar bij het plein was aangekomen waarvan ik dacht dat het dichtbij was, besloot ik niet veel verder te gaan. Hoewel je hier niet echt kunt verdwalen (aan drie kanten zee, en aan één kant de vást-streng-bewaakte-grens met China), wilde ik toch wel graag in de gaten houden waar ik ongeveer was. Gelukkig liep ik zonder veel moeite in het gewirwar van straatjes terug.
Het oude centrum hier is inderdaad Zuid- Europees qua looks. Het zijn smalle straatjes, kleurrijke huizen, Europese bouwstijl en het doet me een beetje denken aan Barceloneta, de oude visserswijk in Barcelona. (qua smalle straatjes). De straten zijn heel steil en mijn zo zorgvuldig gemasseerde kuiten kregen het zwaar te verduren :-)
Dankzij de Grand Prix is het echt idioot druk in de stad, dus ik heb besloten het plein wat ik sowieso graag wilde zien een andere keer nog eens te bekijken. Wellicht maandag, als het is afgelopen en de mensen naar huis gaan.












Ik heb mooie kerkjes gezien en leuke straatjes. Van één kerk heb ik een HDR foto gemaakt, van een zijdeur naar binnen en dan richting glas-in-lood. Die moet ik nog eens samenstellen. Ik ben mijn statief vergeten, die ligt nog in HK in de koffer, slim.... Maar goed, als je ooit hoort van een Hollandse dame die een knalrode prullenbak voor de kerkdeur sleepte, haar camera er op zette en er op haar knieen voor ging zitten: dat was ik! :-)


































Daarna ben ik terug naar de kamer gegaan, ik zag dat ik een bad had en daar ben ik ingeplonst! Toen het rond half zes donker werd zag ik pas goed hoe mooi het uitzicht op het water was, ik kijk recht op de Macautower en de brug, maar verlicht zijn ze nóg mooier! Ik ben foto's gaan maken op mijn balkon en toen kreeg ik toch de kriebels. Druk of niet, ik wil de gekkigheid van de casino's zien!
Dus weer in de kleren geschoten en toen op naar de casino's. Ik wilde een shuttlebusje pakken maar dat werd een paar keer overstappen begreep ik van de portier. Dus die houdt een taxi aan, geeft me een duwtje en weg zijn taxi en Maartje. Achteraf een goede zet, dit scheelde bakken met geld, en een ritje naar het andere eiland was maar omgerekend nog geen 5 euro!







Alle foto's by night moet je eigenlijk even aanklikken, dan zijn ze duidelijker.













Ik heb me naar het Venetian laten rijden, dit leek me leuk omdat ik deze in Las Vegas ook gezien heb en ik benieuwd was of deze ook ongeveer zo was. En jawel, net zo groots, massaal en kitsch! 























































Omdat ik niet van zo'n afstand kon fotograferen, hieronder een plaatje van internet hoe het er in totaal uit ziet:


















Leuk dat ze hier ook die daglicht wolkenplafonds hebben, die je laten denken dat het nog dag is, en dat je dus nog tijd zat hebt, terwijl het buiten laat en stikdonker is:























In het casino vroeg ik aan een croupier of ik mocht fotograferen. Ik dacht van niet namelijk. Hij lachte vriendelijk en knikte enthousiast, dus bij de eerste de beste tafel trok ik net zo enthousiast mijn camera. Oef, gelijk twee man in mijn nek, boos! Heb maar uitgelegd dat ik het echt had gevraagd, maar dat die man dan misschien geen engels sprak. Toen was het goed. Of ik ook mee wilde spelen aan die tafel. Ehm... nou nee ;-)

Oh, en ik had nog nooit ronde roltrappen gezien!























Daarna heb ik een taxi gepakt naar het Lisboa, daar ook nog gefotografeerd, en nu is het bijna één uur en ga ik slapen :-)

Over die foto's bij Lisboa ben ik trouwens wel heeeeeel tevreden zo zonder statief:


Waarbij ik van deze (als je klikt wordt hij wat groter) zó stuiterblij word!!
















Tot morgen weer!!

vrijdag 18 november 2011

Hong Kong - dag 5, de dag van de bloemen, de vogels en... de zon!

Een kort blogje vandaag. Het is nu kwart voor 2 's nachts en ik moet toch maar eens naar bed :-)

Vandaag vertrok ik 's morgens met een lange broek en lange mouwen, want het zou tenslotte veel gaan regenen de hele dag. Ik ben uit de metro gestapt bij de Wong Tai Sintempel, een tempel midden tussen hoge betonnen flats, maar wel mooi! Er worden veel rookoffers gebracht, en het wálmt er van de wierook.
Ook hebben mensen een soort gebruik waarbij ze stokjes schudden en met het stokje wat er uitvalt ga je naar een waarzegster die je meer kan vertellen over je toekomst.

Hieronder een impressie!






 De tempel heeft ook een prachtige tuin.






















Ik zou buiten ontbijten, maar ik herkende weer hetzelfde als altijd als ik buiten zou ontbijten: het vergeten! Dus liep ik na het middaguur trillend op straat, oeps! Even lekker ontbeten dus en daarna weer verder. Op zoek naar de bloemenmarkt en de vogeltjesmarkt!

 Schoolmeisjes
 Bloemenmarkt























Het stomme is... ik dacht dat ik op een echte originele Hong Kongse bloemenmarkt was beland. En dat was ook wel zo, maar dan toch... als je over onderstaande dozen struikelt, is het toch wel vreemd :-)

















Daarna de vogeltjesmarkt. Een bijzonder park waar veel mensen met een vogelkooitje lopen, mensen vogels komen brengen (om te verkopen?) en waar ik denk wel honderden vogeltjes verhandeld worden. Sommigen zitten alleen in een kooitje, zenuwachtig fladderend, maar er zitten er ook wel 30 in één kooi. Ach gossie... sneu!
Toch is het er druk, vooral met locals, dus of het echt een goede business is daar?

























Uiteindelijk bleef de zon schijnen, en baalde ik van mijn broek en lange mouwen, het was hartstikke warm en benauwd. Ik besloot naar de haven te gaan, om de skyline zonder mist te bekijken. Mooooi!!
Ik ben een heel stuk oostelijker ergens uitgestapt en heb een heel lang stuk langs het water gelopen. Boven me vlogen roofvogels, in de haven boten, vrachtschepen en speedboten. Soms een klassiek schip en aan de overkant landde er regelmatig een helicopter tussen de wolkenkrabbers. Heerlijke plek!

En eigenlijk ben ik daar de uren daarna gebleven!






















's Avonds hebben we met een kennis van Wing Che en Rick Thais gegeten in een leuke eettent. Oooooh, zó lekker eten. Softshell krab, rijst met ananas en noten. Groenten met zoute vis, mihoen met garnalen, gele curry met vis. Echt zalig!
Omdat de rijen bij de restaurants zo lang waren hebben we van te voren een toetje gegeten, ik had vruchten in kokossaus en een soort graan wat er uit zag als kikkerdril. Ook lekker.
Daarna lekker een voeten- en kuitmassage. Drie kwartier, wat een straf.
En nu zijn we thuis en zit ik hier nog snel even te tikken. Ik houd het kort, want wil mijn bed in :-)

Morgen reis ik naar Macau, ik heb geen idee of ik er internet heb, maar ik hoop van wel, dus... tot morgen?

donderdag 17 november 2011

Hong Kong - dag 4, de dag van de regen

Jazeker, regen. Hoewel het nog steeds erg warm is regende het het grootste deel van de dag en zoals het er nu naar uit ziet blijft dit het doen tot en met zaterdag. Daarna droger en wat koeler. Prima weer op komst dus!

Vandaag ben ik eerst met Rick naar de wijk Mong Kok gegaan met de metro. Mong Kok is de dichtbevolkste regio in de wereld, met 130.000 inwoners per vierkante kilometer! Pfft....
Hier zijn we eerst het hoogste gebouw van Mong Kok ingeweest, een winkelcentrum, om lekker wat te drinken op het terras. We zijn het winkelcentrum nog wat verder doorgelopen. Prachtige opzet, en het kerstseizoen was duidelijk begonnen. Ze kenden wel twee kerstliedjes, die ze om en om draaiden. :-)
Het was vandaag heel warm en benauwd vanwege de regen, en dat merkte je ook gelijk. Plakkerig weer.
Hierna was de Ladies Market open. Op deze markt verkopen ze tassen, kleding, elektronica en vooral veel fake. Van Louis Vuitton tassen tot gympen die met een ander merkje erop gewoon als ander merk ook verkocht worden. Fake fake fake! :-)
Wel heb ik hier een nieuw kabeltje voor mijn iPhone gekocht, omgerekend zo 3,5 euro. Toch leuk!



Buurman leest de krant

Fake? Overigens kunnen ze er in de chique winkelcentra zelf ook wat van. Zou Starbucks dit weten? :-)
(kledingzaak)












Rick moest hierna weg en ik ben zelf verder op pad geweest. Eerst heb ik geluncht in een klein tentje. Ze spraken er geen woord Engels en ik heb van een plaatje op de kaart en met handen en voeten voor mijn drinken, een keuze gemaakt. Rijst met kipfilet-achtig gerecht. Ik werd bij twee mensen aan een formica tafeltje gezet en na een paar minuten stond mijn eten op tafel.

Voor wie mij kent: ik ben een officieus vegetarier en eet zelden vlees, maar als ik vlees eet is het rundvlees of kipfilet. En natuurlijk veel vis.
Een beetje kipfilet vond ik dan ook wel lekker. Maar wat krijg ik? Een bord vol rijst, paksoi (jummie!) en grote brokken kip met bot en vies dik drellerig vel. IEUW!
Nou ja, dat werd dus rijst met paksoi voor mij. Ik at netjes met stokjes, wat me al de hele week best goed afgaat, ik ben nog niet verhongerd tenslotte! Toch kwam mevrouw na een tijdje mes en vork brengen, dus of ik het toch niet snel genoeg deed? Toen ik ze weigerde drukte ze me toch in mijn handen. Ik legde ze naast me neer en at onverstoord verder. En toen sloeg ze ineens om, werd enthousiast en stak twee duimen in de lucht. Leuk!

Eenmaal buiten regende het nog steeds, en niet zo'n beetje ook. Ik wilde graag naar een groot park, en naar een klein parkje waar mensen hun vogels met kooi en al 'uitlaten'. Maar het regende er echt te hard voor. Dus daarom ben ik toch maar weer naar Central gegaan, het nieuwe zakengedeelte. Hier, in de grote shoppingmall, was het gewoon droog tenslotte. Alleen kóm ik hier niet om te winkelen. Echt hoor, je zal hier echt fantastisch kunnen shoppen maar ik wil zo graag de stad zien, dus mij maak je niet blij met een dag verplicht winkelen :-)




Ergens in het enorme winkelcentrum openden ze het kerstseizoen. Om een ijsbaan op de verdieping onder me was het een drukte van jewelste, met enorm veel persfotografen en mensen met foto- en videocamera's. Ik stond achter een balustrade hierboven en vroeg aan de jongen rechts van me wat er toch aan de hand was. Zoals ik gisteren al merkte zeggen mensen ook echt niks als ze geen zin hebben om te praten. Hij bleef recht voor zich uit kijken en doet net of hij me niet hoort. De jongen links van me gelukkig wel. 'Er komt zo een bekendheid', vertelt hij. Geen zanger of filmster maar een televisiebekendheid hier in Hong Kong. Grappig!
En inderdaad, na een presentatie door een juffie in glitterjurk komt de bekende Hong Kongster op. Met een schare aan schattige chinese kerstmeisjes.
Ik klets nog wat met de jongen, hij vraagt waar ik vandaan kom en of het klopt dat wij in Nederland niet zo hard werken (?). En dat ze in Hong Kong harde werkers zijn (dat geloof ik ook echt wel!)




















Overigens kenden ze hier nog twee andere kerstliedjes, ik waande me helemaal in de kerstaflevering van All you need is love!

Uiteindelijk is het nog niet droog, dus ga ik naar huis na nog wat gedronken te hebben.
In de metro word ik aangesproken door een westerse man die me een compliment maakt over mijn camera. Hij is captain bij British Airways en vertelt wat over de stad en over zijn reizen. Leuk!

Dan nog even voor mijn collega's en specifiek Gijs:
Dit zijn hier de steigers, van bamboe! (hier zijn ze ze aan het afbreken)




















De ongevallen houden ze hier per bouwproject bij. Dus zowel het aantal werknemers per periode, als het aantal ongevallen:
















Al met al toch wel een leuk dagje eigenlijk zo!
Morgen regen dus even bedenken wat ik ga doen, maar ik hoorde net aan tafel al het woord massage vallen, dus ik ga me vast vermaken!