En dan met dit weer opstijgen, het vliegtuig van de gate naast ons was niet eens meer zichtbaar. En juist dat vertrek leidde tot de rustigste vlucht die ik ooit heb gehad. De hele 11,5 uur geen enkele turbulentie of ander naars gehad, wat zalig! Als dit de standaard voor vliegen zou zijn, zou ik voortaan grijnzend de lucht in gaan.
Helaas mocht ik niet meer fotograferen bij het landen zelf, want onze laatste draai over de skyline van Hong Kong was waanzinnig!
Na uren knikkebollen, weer een serie kijken, nog een beetje knikkebollen en natuurlijk eten was ik er dan eindelijk: Hong Kong! Het vliegveld hier is ongelooflijk schoon en keurig. Bij de uitgang stonden mensen met warmtemeters en mondkapjes om te kijken of je niet het land binnen wil komen terwijl je koorts hebt. Ik begreep van Rick dat je ook gewoon niet naar binnen mag als dat wel zo blijkt te zijn. Jee... Verder natuurlijk mensen keurig in de rij, hier maar later ook bij de bushalte. En zelfs schoonmakers die de muren aan het swifferen zijn. Of dat de standaard is weet ik niet, maar het ziet er zeker proper uit :-)
(Swiffert er iemand wel eens zijn muren?)
Door de douane heen had ik gelijk mijn koffer en daarna snel een metrokaart te pakken en toen ik de bus in hopte vertrok deze ook direct. Lekker! De koffer heb ik onderin gezet, en bovenin de bus kon ik lekker zitten, een camera gericht op mijn koffer, plekje aan het raam, helemaal goed. En beter nog: airco.
Toen ik het vliegveld uitkwam viel er een warme klamme deken over me heen. En dan is het hier nu zelfs koel en droog voor deze regio. Voor inwoners hier is de winter begonnen. Lange mouwen, jassen.... Het is 27 graden!
Ik moest gelijk denken aan Zuid Afrika waar de inwoners in de winter (bij 21 graden, terwijl ik in een hemdje rondliep) met sjaals en handschoenen achter de kassa in de supermarkt zaten. Kwestie van wat je gewend bent :-)
Anyway, de bus.. een plekje helemaal vooral in de dubbeldekker is nóg beter. Als toerist moet je wel optimaal kunnen genieten van de eerste indrukken van Hong Kong tenslotte. Ik heb een vrouw lief aangekeken en ben naast haar geploft. Klaar voor wat foto's van de 1 uur durende rit. Helaas zijn deze niet helemaal geweldig geworden, veel bewogen. Maar de impressie is leuk!
Overigens had ik de hele bus wel door kunnen rennen, want aan de andere kant van de bus ging de zon onder in het water terwijl de bergen in een mooie mist lagen. Zucht. Moooooooi. Ik heb me voorgenomen om die de komende week nog eens op de foto te zetten.
Na een lekkere douche zijn we gaan eten, een soort Chinese fondue met heerlijke (ook onbekende) dingen. Jummie! Gelukkig was Wing mee, want die menukaart bestond uit alleen maar Chinese tekens, en de bediening leek ook weinig anders te kunnen dan Chinees. Maar het was allemaal absoluut de moeite waard!
Nu zit ik lekker gaar een blogje te tikken. Morgen lekker op pad hier bij daglicht, ik ben ontzettend nieuwsgierig, kom maar op Hong Kong!
