Lissabon dag 3, de dag van Belém en het onverwachte theater

Dag 3 alweer!
De dag begon blauw en zonnig. Ik heb snel ontbeten en besloot naar Belém te gaan. Daar wilde ik heen met mooi weer, en daar moest ik dan ook gelijk gebruik van maken.

Helaas dacht het weer daar anders over, na een ontbijt en een ritje met de tram van zo'n 2 minuten was het grijs. En dat bleef het.
Maar goed, so be it!
Eerst het klooster. Ik had er prachtige verhalen over gehoord hoe mooi het wel niet is. En dat is het. Een prachtig exemplaar met dubbele kloostergang, op de Unesco erfgoedlijst: het Mosteiro dos Jerónimos.

Ik kwam aan en het was heel stil. Zoals een klooster hoort te zijn. Maar na een dik half uur werd je overspoeld door toeristen. Bússen vol Japanners en schoolklassen. Blij dat ik het nog zo mooi leeg op de foto heb kunnen krijgen!

Kan echt niet stoppen, zo gaaf! :-)

 In de kerk, detail van het hele beeld

Denk de blauwe lucht er maar bij

Verder is Belém kleurrijk, zelfs onder een grijze lucht!

 Torre de Belém

 Grijssssssssss......

En dan ineens, 10 minuutjes, blauw!
Het zeevaardersmonument.

 Het klooster nogmaals, in die 10 minuten blauw

Ik ben na een tijdje rondslenteren en een heerlijke lunch toch maar richting hotel gegaan. Foto's uitzoeken, lekker aanlummelen.
Tegen half 5 brak de zon alsnog door, en nu blijvend!

Ik wilde 'even' voor het hotel op het plein zitten, maar dat liep wat anders. Ik begon te lopen, en te lopen, en liep naar het water en weer terug. Plofte zo af en toe op een bankje in de zon. Mensen kijken, genieten!

 Uitzicht vanaf het plein voor mijn hotel

En de andere kant op. Bovenin het kasteel van gisteren

Daarna heb ik wat eten gehaald, een stoel naar achteren bij een tafeltje waar een man aan zat te eten. Ik plofte naast hem en genoot van de heerlijke zon. En toen ik naast me keek dacht ik: hé, die ken ik!

Zit ik naast Barry Atsma. Ik heb toch maar gevraagd wat hij hier deed, en wat blijkt: ze spelen een stuk met Toneelgroep Amsterdam en reizen hiermee door Europa.

Wat tof!

Ze komen nog in Amsterdam in april, maar het is eigenlijk wel net zo leuk om dan ook maar hier te gaan kijken. Ik ga zometeen op de bonnefooi terug naar Belém om te kijken of er nog kaartjes zijn. Benieuwd!

Tot zover deze verrassende dag weer!

Lissabon dag 2, de dag van de weergoden

Na een prima nacht in een prima maar hard bed hopte ik vanmorgen op tijd naar het ontbijt. En daar werd ik niet teleurgesteld, je kunt mij bijna niet blijer maken dan met ananas, en daar heb ik dan ook overvloedig mee ontbeten! (volgens mij heb ik wel een halve op, maar ach...moet kunnen!)


Natuurlijk stond ik bij de koffie weer oog in oog met de man uit het vliegtuig. Je kunt hier 3,5 uur ontbijten en toch dan op het zelfde moment daar staan. Ik vermoed dat we elkaar nog wel meer zullen zien deze week :-)


Na het ontbijt ging ik op pad. Het was somber weer, grauw en mistig. Ik besloot naar het Castelo de São Jorge te gaan. Dit kasteel ligt dicht bij het hotel, maar natuurlijk won mijn nieuwsgierigheid het van de snelste route, en dus kwam ik er denk ik na een uur aan, na een hoop slenteren door heerlijke straatjes. 
Het kasteel ligt op de hoogste heuvel van Lissabon en het uitzicht is dan ook mooi. Maar zonder mist enzo vast nog veel mooier! :-) De fundamenten zouden uit de 6 eeuw voor Christus zijn, oud dus!


Wat plaatjes, die wel saai zijn, vind ik, vanwege het sombere weer:

 Uitzicht van boven, over de stad en de Taag (die grijze massa is het water en de lucht) :-)

Op dit plein plof ik straks op een terrasje, grappig dat die er nu nog helemaal niet staan.

 Onderstel van een kanon

Deze mooie man kwam ik ook nog tegen. Hij zou een stuk knapper worden als hij er bij lacht :-)

Terwijl ik door het kasteel slenterde, werd langzaam de lucht iets lichter, en er brak soms zelfs een straaltje zon door.


Ik wilde naar het water lopen, via het Praça do Comércio. Hier op dit plein brak de zon wel even echt door. Ik heb heerlijk een uur op een terras gezeten, lekker mensen kijken en genieten van die zon op mijn gezicht. O, en ik heb een heerlijke pastei gegeten. jummie!
Daarna ook nog een tijdje aan het water gezeten, vakantiegevoel!

 Het plein

 Aan het water

Het Christus beeld, en de brug (door dezelfde makers als de Golden Gate Bridge, en dat zie je er ook aan af!)

 Straatleven, zolang de zon schijnt

Wat me de uurtjes die ik in 2007 in Lissabon was al opviel is de enorme variatie in kleur en mozaiek. Je blijft kijken naar al die gevels!

Graffiti in de oude stad. En toch was dit een heel mooi straatje, juist hierdoor. Een enorme wand vol met beelden ter promotie van de Fado.

Ik wilde ook graag een kijkje nemen in de Sé de Lisboa, de grootste kathedraal hier. Van buitenaf bijna niet te fotograferen, maar ook niet per sé heel fotogeniek. Van binnen was hij wel heel mooi. Ik heb een kaarsje aangestoken, het vlammetje wilde niet echt, maar toen ik even later terugliep brandde hij nog dapper! Voor een paar lieve mensen die het nodig hebben.

Nobody said it was easy
[....]
Oh take me back to the start

(The Scientist, Coldplay)


Deze tekst schalde hard door de straat waar mensen aan het werk waren. Een uitstekend nummer voor de start van de 'Maak Maartje haar hoofd leeg' trip ;-)


Ik zit nu binnen, sinds halverwege de middag is de lucht zwart/grijs en op dit moment onweert het en komt het met bákken uit de lucht. De voorspellingen voor de komende dagen zijn niet al te geweldig. Grijs en grijs.
Hoop dat het bijdraait, want ik ben hier nog lang niet uitgekeken!

Lissabon dag 1, de dag van het toeval

Dag 1 is een groot woord voor vandaag, want na een korte vlucht landde ik om 18.30 uur plaatselijke tijd in Lissabon.

Ik was rap vandaag! Binnen een uur en 10 minuten nadat ik van huis was vertrokken had ik mijn auto bij lang parkeren gezet, was ik met de bus naar de vertrekhal gegaan, ingecheckt en door de douane. Dat is best heel rap! En dus had ik veel, heel veel tijd om even lekker rond te struinen daar. Vliegtuigen kijken, mensen kijken en een hapje eten. Niet verkeerd!

Bij het boarden stond ik naast een stel (ik vermoed dat ze met pensioen zijn, maar ze ogen jonger) die liepen te klooien met het maximaal aantal stuks handbagage. We liepen wat te grappen hierover en toen zij moesten ompakken kon ik mooi naar binnen. Stoel 4a, bij het raam. En jawel, precies dit stel plofte 10 minuten later op de twee lege stoelen naast me. Hoe toevallig!

Het eerste deel van de vlucht heb ik wat zitten soezen, lekker loom. Plots schrok ik 'wakker' van een omroepbericht, we waren in het zuiden van Frankrijk, en we zouden over 1,5 uur landen in Faro.
Faro?
FARO?

Ik keek naast me en die mevrouw keek al net zo als ik. Het omroepbericht daarna in het Engels noemde ook Faro. Ach, als het er maar mooi weer is, grapten we. En zo raakten we aan de praat. Over reizen en fotografie. Zij reisden heel veel de laatste tijd, en hij fotografeerde ook. Leuk om zo even te kletsen!

O, is er trouwens iets gebeurd in de Pyreneeën? We vlogen over de bergen, en ineens zag ik midden in het berggebied, tussen alle sneeuwtoppen, iets branden. Groot wel. Er kwam een rookwolk vanaf. Ik vond het zo gek, daar woont toch geen kip? Maar goed, ik zie geen berichten van vermiste vliegtuigen ofzo, dus het zal wel iets anders zijn!

Aan het einde van de reis, die gelukkig in Lissabon was, hebben we elkaar een fijne vakantie gewenst. We komen elkaar nog wel tegen misschien in de stad, zei ik. Ja, zei die man, drie keer is scheepsrecht!

Ik heb mijn bagage opgehaald en hup, op weg naar het hotel. Bij de taxi vroeg ik de man wat de rit zou kosten. Hij mompelde wat en wees naar de meter. Ok.... Toch had ik mijn vermoeden dat hij me zou belazeren. En jawel hoor!
Bij het hotel noemde hij een prijs waar ik van achterover sloeg. Prijs liet hij zien op de meter, zonder verdere afstandsindicatie of tijd, en de meter zat ook op een plek waarop ik hem niet had kunnen zien. De eikel. Dat betaal ik echt niet, zei ik. Daar schrok hij wel van, en haalde een smoezelig papier uit zijn kastje. Kijk maar, zei hij.
De prijs die op het papier stond was ongeveer de helft van wat hij noemde. Hij wist dus al wel dat hij fout zat. Voor mijn gevoel nog veel te hoog, maar ik kon het niet aantonen, dus ik heb betaald. Net lees ik op internet dat hij me inderdaad nog steeds veel te veel heeft gerekend. Dus bij deze, naar mannetje, een virtuele klap voor je hoofd. En voor mezelf ook eentje, dat ik maar betere afspraken moet maken.

Het hotel is lekker, ik heb een mooie kamer, met twee bedden en een badkamer met... bad! Whooohoo!

Bij het inchecken heb ik ook de laatste bijgeboekte nacht nu vastliggen, dus dat is mooi, ik hoef niet eens van kamer te wisselen. Bij die laatste afspraak werd ik op mijn schouder getikt. Derde keer, zei iemand, en toen ik achterom keek keek ik in twee lachende ogen. Die van de man uit het vliegtuig!
Nou moe... zitten we in hetzelfde hotel ook nog eens. Toevallig he?

Ik heb mijn spullen gedropt en ben een rondje gaan lopen. Even de sfeer proeven en een broodje halen. Grappig hoe je geheugen werkt. Ik loop deze straat uit en kom op een pleintje en ineens gaat er een luikje open. Oooooooh ja, als ik hier rechtdoor loop kom ik op dat plein, daar heb ik toen gegeten, die straat links leidt naar de Taag... Grappig! Ben hier ooit een halve dag geweest, dus dat het nog netjes opgeslagen ligt is mooi. Ik weet nu waar ik ben, en kan nu morgen lekker de hort op.
Er zaten mensen (ookal is het niet heel warm) buiten te eten. Twee mannen speelden viool en zorgden nu al voor zo'n lekker zomers sfeertje, dat het vast helemaal goed komt deze dagen!

Nog een paar plaatjes-by-night:

Dit plein wil ik eigenlijk in de blue hour doen. Mooi met zo'n paars-blauwe lucht er achter! Het patroon van de straatstenen is net als in Macau, gegolfd (zie onderaan dat blog). Ik zag vanavond al veel terug weer van hoe het er in Macau uit zag qua architectuur en bestrating. Leuk!

En dan nu: *plons* een lekker bad!
Tot morgen!