Welkom!

Deze blog is gestart om mijn reis door Amerika in 2010 te delen met de mensen om me heen.
Inmiddels ligt de vakantie al ver achter me, maar blog ik zo nu en dan vrolijk door. Deze pagina's vul ik het liefst met fijne verhalen en mooie foto's. Deze blog staat open voor reacties van iedereen, dus voel je vrij!


vrijdag 16 maart 2012

Lissabon dag 3, de dag van Belém en het onverwachte theater

Dag 3 alweer!
De dag begon blauw en zonnig. Ik heb snel ontbeten en besloot naar Belém te gaan. Daar wilde ik heen met mooi weer, en daar moest ik dan ook gelijk gebruik van maken.

Helaas dacht het weer daar anders over, na een ontbijt en een ritje met de tram van zo'n 2 minuten was het grijs. En dat bleef het.
Maar goed, so be it!
Eerst het klooster. Ik had er prachtige verhalen over gehoord hoe mooi het wel niet is. En dat is het. Een prachtig exemplaar met dubbele kloostergang, op de Unesco erfgoedlijst: het Mosteiro dos Jerónimos.


Ik kwam aan en het was heel stil. Zoals een klooster hoort te zijn. Maar na een dik half uur werd je overspoeld door toeristen. Bússen vol Japanners en schoolklassen. Blij dat ik het nog zo mooi leeg op de foto heb kunnen krijgen!




Kan echt niet stoppen, zo gaaf! :-)



 In de kerk, detail van het hele beeld


Denk de blauwe lucht er maar bij
























Verder is Belém kleurrijk, zelfs onder een grijze lucht!


 Torre de Belém

 Grijssssssssss......
En dan ineens, 10 minuutjes, blauw!
Het zeevaardersmonument.
 Het klooster nogmaals, in die 10 minuten blauw

Ik ben na een tijdje rondslenteren en een heerlijke lunch toch maar richting hotel gegaan. Foto's uitzoeken, lekker aanlummelen.
Tegen half 5 brak de zon alsnog door, en nu blijvend!
Ik wilde 'even' voor het hotel op het plein zitten, maar dat liep wat anders. Ik begon te lopen, en te lopen, en liep naar het water en weer terug. Plofte zo af en toe op een bankje in de zon. Mensen kijken, genieten!

 Uitzicht vanaf het plein voor mijn hotel
En de andere kant op. Bovenin het kasteel van gisteren



Daarna heb ik wat eten gehaald, een stoel naar achteren bij een tafeltje waar een man aan zat te eten. Ik plofte naast hem en genoot van de heerlijke zon. En toen ik naast me keek dacht ik: hé, die ken ik!
Zit ik naast Barry Atsma. Ik heb toch maar gevraagd wat hij hier deed, en wat blijkt: ze spelen een stuk met Toneelgroep Amsterdam en reizen hiermee door Europa.
Wat tof!

Ze komen nog in Amsterdam in april, maar het is eigenlijk wel net zo leuk om dan ook maar hier te gaan kijken. Ik ga zometeen op de bonnefooi terug naar Belém om te kijken of er nog kaartjes zijn. Benieuwd!

Tot zover deze verrassende dag weer!


donderdag 15 maart 2012

Lissabon dag 2, de dag van de weergoden

Na een prima nacht in een prima maar hard bed hopte ik vanmorgen op tijd naar het ontbijt. En daar werd ik niet teleurgesteld, je kunt mij bijna niet blijer maken dan met ananas, en daar heb ik dan ook overvloedig mee ontbeten! (volgens mij heb ik wel een halve op, maar ach...moet kunnen!)


Natuurlijk stond ik bij de koffie weer oog in oog met de man uit het vliegtuig. Je kunt hier 3,5 uur ontbijten en toch dan op het zelfde moment daar staan. Ik vermoed dat we elkaar nog wel meer zullen zien deze week :-)


Na het ontbijt ging ik op pad. Het was somber weer, grauw en mistig. Ik besloot naar het Castelo de São Jorge te gaan. Dit kasteel ligt dicht bij het hotel, maar natuurlijk won mijn nieuwsgierigheid het van de snelste route, en dus kwam ik er denk ik na een uur aan, na een hoop slenteren door heerlijke straatjes. 
Het kasteel ligt op de hoogste heuvel van Lissabon en het uitzicht is dan ook mooi. Maar zonder mist enzo vast nog veel mooier! :-) De fundamenten zouden uit de 6 eeuw voor Christus zijn, oud dus!


Wat plaatjes, die wel saai zijn, vind ik, vanwege het sombere weer:


 Uitzicht van boven, over de stad en de Taag (die grijze massa is het water en de lucht) :-)












Op dit plein plof ik straks op een terrasje, grappig dat die er nu nog helemaal niet staan.


 Onderstel van een kanon







Deze mooie man kwam ik ook nog tegen. Hij zou een stuk knapper worden als hij er bij lacht :-)
Terwijl ik door het kasteel slenterde, werd langzaam de lucht iets lichter, en er brak soms zelfs een straaltje zon door.


Ik wilde naar het water lopen, via het Praça do Comércio. Hier op dit plein brak de zon wel even echt door. Ik heb heerlijk een uur op een terras gezeten, lekker mensen kijken en genieten van die zon op mijn gezicht. O, en ik heb een heerlijke pastei gegeten. jummie!
Daarna ook nog een tijdje aan het water gezeten, vakantiegevoel!


 Het plein


 Aan het water

Het Christus beeld, en de brug (door dezelfde makers als de Golden Gate Bridge, en dat zie je er ook aan af!)

 Straatleven, zolang de zon schijnt

















Wat me de uurtjes die ik in 2007 in Lissabon was al opviel is de enorme variatie in kleur en mozaiek. Je blijft kijken naar al die gevels!










Graffiti in de oude stad. En toch was dit een heel mooi straatje, juist hierdoor. Een enorme wand vol met beelden ter promotie van de Fado.




Ik wilde ook graag een kijkje nemen in de Sé de Lisboa, de grootste kathedraal hier. Van buitenaf bijna niet te fotograferen, maar ook niet per sé heel fotogeniek. Van binnen was hij wel heel mooi. Ik heb een kaarsje aangestoken, het vlammetje wilde niet echt, maar toen ik even later terugliep brandde hij nog dapper! Voor een paar lieve mensen die het nodig hebben.


























Nobody said it was easy
[....]
Oh take me back to the start


(The Scientist, Coldplay)


Deze tekst schalde hard door de straat waar mensen aan het werk waren. Een uitstekend nummer voor de start van de 'Maak Maartje haar hoofd leeg' trip ;-)


Ik zit nu binnen, sinds halverwege de middag is de lucht zwart/grijs en op dit moment onweert het en komt het met bákken uit de lucht. De voorspellingen voor de komende dagen zijn niet al te geweldig. Grijs en grijs.
Hoop dat het bijdraait, want ik ben hier nog lang niet uitgekeken!