Welkom!

Deze blog is gestart om mijn reis door Amerika in 2010 te delen met de mensen om me heen.
Inmiddels ligt de vakantie al ver achter me, maar blog ik zo nu en dan vrolijk door. Deze pagina's vul ik het liefst met fijne verhalen en mooie foto's. Deze blog staat open voor reacties van iedereen, dus voel je vrij!


zondag 6 februari 2011

Day 07 – A song that reminds you of a certain event

Och jee... bij deze dag schieten er gelijk heel veel mooie herinneringen door mijn hoofd. Het prachtige Air van Bach, gespeeld door Sarah Chang op het Prinsengrachtconcert twee jaar geleden bijvoorbeeld. Of de zangeres die ik in een park in New York zag optreden terwijl ik op het gras een hapje aan het eten was. Boekje erbij, muziek op de achtergrond...
Of die zomerdag in Parijs, dat ik in de avondzon op het Louvre zat. Op een muurtje, rug tegen een pilaar, en achter mij speelde een man zo prachtig viool. Ik kan geen klassiek vioolstuk horen of ik ben daar, in Parijs, met mijn ogen dicht, genietend van de zon en de muziek.

Parijs brengt me sowieso mooie muziekherinneringen, en dus is deze dag 7 gewijd aan Parijs. In 2006 speelde U2 met de Vertigo tour de stadions in Europa plat. Ik wilde ze graag een keer live zien, maar juist toen ze in Nederland kwamen zat ik in Parijs. Maar ooooh, wat een stom toeval: een paar dagen voor ze in Nederland zouden spelen, speelden ze... juist ja: in Parijs!

Ik heb via eBay een kaartje gevonden, laten opsturen, géén idee of hij echt was, maar wie niet waagt...
Een paar dagen later stond ik bij Stade de France, en mijn kaartje werkte!

In het stadion, zon op mijn gezicht, Snow Patrol in het voorprogramma, begon een heerlijke avond. Ik ontmoette een stel mannen uit Twente. We hebben een supergaaf concert gehad. We hadden elkaar nooit ontmoet, en zouden elkaar nooit meer zien, maar muziek verbroedert.
Zij gingen 's nachts terug met de bus naar Nederland, ik stapte in de metro op weg naar mijn hotel. De metro zat afgeladen vol met uitgelaten concertgangers en danste op de rails. Met de hele coupé en waarschijnlijk de hele metro zongen we uit volle borst Vertigo. Práchtig!

Ik kan het nummer dan ook niet horen, zonder te denken aan die stuiterende metro, daar in Parijs, 10 juli 2006.


Lights go down it's dark
The jungle is your head
Can't rule your heart
A feeling so much
Stronger than a thought
Your eyes are wide and though
Your soul it can't be bought
Your mind can wander


1 opmerking:

  1. Elk concert van U2 is een belevenis. In de jaren '90 werd aan het eind van het concert nog door het publiek 'how long to sing this song' ('40) gezongen. De laatste jaren niet meer, is het weg gezakt? De reden om dit nummer te zingen is er nog steeds!

    En ja, muziek verbroedert! Heb U2 vaak gezien, maar dan wel 'gewoon' in Nederland. ;-) Tijdens mijn 2e U2-concert (begin jaren '90 in het Goffertpark) ging ik alleen en toen heb ik ook een groep vrienden ontmoet. Zij spraken onderling over de concerten die ze hadden bezocht, bleken dezelfde te zijn als ik! Dus ik heb me in het gesprek gemengd en uiteindelijk de hele dag en avond met ze opgetrokken.
    Met een van hen, Erik, heb ik nog geregeld contact. En steeds als U2 in Nederland speelt regelen we kaartjes en zien we elkaar weer, bij U2! :-)

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk dat je meeschrijft!